Lítið hefur verið um alvöru hlaup hjá mér síðan í lok júlí sökum meiðsla en fæ þó að hlaupa með án áreynslu sem er þó skárra en ekkert en mikið langar mig að taka almennilega á því og hlaupa hratt. Þegar ástandið er svona finnst manni formið bara fara og fara og muni aldrei koma aftur. En þrátt fyrir þessi leiðindameiðsli þá hef ég samt mátt fara í fjallgöngur sem er þó bót í máli Frá síðustu færslu erum við búin að vera nokkuð dugleg að brölta á stærri og minni fjöll. Þau fjöll sem lögð hafa verið á eru: Skessuhorn, Hlöðufell, Skálafell, Kerhólakambur og .... það fylgir myndagáta síðasta fjallinu, ferðafélagar mega ekki svara

Það mæti halda að ekkert markvert hafi gerst hjá mér síðan ég lauk Laugavegshlaupinu. En ég er nú búin að gera eitthvað af spennandi hlutum m.a. fara í gott ferðalag. Læt nokkrar myndir fylgja sem ferðasögu.

Eftir að hafa verið starfsmaður við Laugavegshlaupið sl. 3 ár tók ég loks þá ákvörðun að nú yrði ég bara að prufa sjálf hvort að þetta væri bara geggjað eða bara bilun. Þar sem ég var búin að sjá hlaupara verða nánast úti við Emstrur 2006, hlaupara að farast úr krampa við Ljósá (2007) og sjá glaða hlaupara koma í mark(200. Því var mikil eftirvænting og tilhlökkuna að fara minn fyrsta Laugaveg. Í maí byrjuðu löngu æfingar smá saman að lengjast og magnið á viku að aukast og voru því ný met slegin í hverri viku, annað hvort lengdarlega séð, tímalega eða í magni á viku. Þar sem maður rennir nokkuð blint í sjóinn hvaða tíma maður á að áætla er maður bara að giska á eitthvað út í loftið. Mitt markmið var að vera í kringum 6 tímana sem sumum þótti það nokkuð djarft fyrir fyrsta Laugaveg en það varð bara að koma í ljós hvort ég gæti þetta.

Eftir miklar pælingar yfir veðurspá var ég búin að ákveða að vera í kvartbuxum, hlaupabol og jakka, þar sem veður var gott í Landmannalaugum og nokkuð hlýtt ákvað ég að breyta jakkanum yfir í vesti en á síðustu stundu ákvað ég að vesti væri óþarft enda mjög bjart yfirog fór því úr því, mikið var ég nú fegin að Eyþór var þarna og geta því hlaðið fötunum á hann
Landmannalaugar- Hrafntinnusker 1:13
Átti bágt með að trúa því að það væri loksins komið að þessu og var held ég í hálfgerðu spennufalli langleiðina uppí Hrafntinnusker, var ótrúlega lengi að finna mig varð rosalega móð þegar ég gekk upp brekkurnar en ég er ekki vön því enda með góðan göngugrunn. Náði ekki nógu góðu skriði eins og ég vildi í snjónum. En ég var samt alltaf meðvituð um að passa mig að fara ekki of geyst á stað og ekki láta það hafa áhrif á mig þó að það tækju margir framúr mér. En líðanin bara þokkaleg, það var mikið gleðiefni að sjá loks skálann og frábært að sjá þar Lísu og Pétur. Áætlunin sagði 1:18 var því aðeins fljótari en ég gerði ráð fyrir.

Hrafntinnusker- Álftavatn ca 2:27 (áætlun 2:33)
Hélt vel á stað úr skerinu enda gargaði Pétur að ég yrði að gefa í. Var á góðu róli og lítið tekið framúr mér. Leið bara þokkalega og var dugleg að drekka á réttum tímum og taka gel. Þegar komið var að Jökultungunum vissi ég að ég að þar myndi hægjast á mér og þar var tekið talsvert framúr mér, þar tók Grímur Selfyssingur framúr mér og annar hlaupari undir lokin á brekkunni, eftir brekkurnar gaf ég vel í og náði þeim aftur og stakk þá svo af. Þegar í Álftavatn var komið mættu mér fullt af selfyssingum úr Frískum flóamönnum sem hvöttu mann óspart og var það aukin orka að þekkja fólkið og fylltu á brúsana mína. Þar var Agga bumbulína og peppaði mann upp og sagði mér hverjar voru á undan mér.

Álftavatn- Emstrur ca 4:08
Þegar ég fór á stað frá Álftavatni fann ég að það var komin stingandi verkur utanvert á hnéð, það boðaði ekki gott því ég hef fengið svona áður, minnug þess þegar ég glímdi við þessi meiðsli síðast vissi ég að þetta myndi ekki lagast og leitaði af íbúfeni í vasanum á beltinu. En þar var ekkert íbúfen að finna, það hefur greinilega dottið úr þegar ég tók gelið uppúr. Það var ekkert annað í stöðunni að bíta bara á jaxlinn að Bláfjallakvíslinni þar sem að ég átti íbúfen í töskunni góðu. Reyndi að halda mér á góðu róli, hitt aftur Öggu og fjölskyldu sem að var gott því að ég var nánast ein að hlaupa og vissi að hinar stelpurnar væru sennilega langt á undan. Loksins kom að Bláfjallakvíslinni en var hún ekki eins straumhörð að ég hélt, fékk reyndar auka hendi til að styðjast við sem að var mikið öryggi, þar voru kunnuleg andlit á bakkanum og þegar ég ætla að leita af töskunni fæ ég hana beint í hendurnar, þvílík þjónusta. Fékk þar loks íbúfen og náði í meira gel. Þar heyri ég í kvennmannsrödd sem segir gott hjá þér Bogga, en þar er Bára Ketils en þú varð að skipta um skó. Fórum við því saman á stað og héldum á sandana, komum nánast á sama tíma á vatnsstöðina. Reyni síðan að gefa vel í eftir það og fer á undan Báru, vá þetta var endlaust og það byrjaði að rigna þarna, var pínu efins um að það hefði verið gott að skilja eftir vettlingana við Bláfjallakvísl. Eftir ánna við Hattfell var eins og það færi allur máttur úr mér og ég varð voðalega orkulaus, litlar brekkur urðu að fjalli. Fann mikla strengi útfrá mjöðmum og niður það hefðir örggulega verið hægt að spila á þá, held að IT bandið hafi verið að kvarta þarna. Reyndi að drekka orku og vatn til skiptis og hugsa það er ekkert svo langt í Emstrur og ég fengi meiri orku og eitthvað til þess að narta í þar. Hnéð var aftur farið að bögga mig og tók meira íbúfen en ég var með 200 mg töflur og þorði ekki að taka stærri skammta vegna hættu á að fá í magann. Þegar í Emstrur var komið voru allir svo þvílíkt hvetjandi og þar var hún Erla Gunnars æðisleg fyllti á fyrir mig brúsa, bauð mér orku og peppaði mig alla upp, hún hefði örugglega hlaupið fyrir mig hefði það mátt hún var svo elskuleg. Tímaáætlunin sagði 4:08 sem þýddi að ég hafði tapað þessum 11 mín sem ég var komin í plús. En það þýddi ekkert að spá í því enda lokaspretturinn eftir.

Emstrur - Þórsmörk 6:04:31
Maður var orðin nokkuð aumur hér og þar, takið aftan á lærinu sem hefur verið að angar mig sl. vikur lét vita duglega af sér. En engin tími fyrir væl því það var lítið eftir og halda bara áfram eins og líkaminn leyfði. Fann það þegar ég fór upp brekkurnar að ég var alveg búin að finna aftur göngutaktinn upp brekkurnar því ég var ekki eins móð og á leiðinni uppí sker. Vissi alltaf af Báru fyrir aftan mig og það hélt mér á tánum, fór að tína upp kallana sem að tóku framúr mér á tungunum. Fékk mér smá orku við Ljósá og fullt af hvatningu áður en haldið var upp Kápuna. Með aðstoð Ingvars og Magga tókst mér að komast áfallaust yfir Þröngá. Fætur voru svakalega þungir eftir hana og vissi ég að ég hefði ca18 mín til þess að komast í mark ef ég ætti að fara undir 6 tímana, vissi að það væri illa raunhæft þar sem fætur leyfðu ekki mikin hraða og varð ég að ganga upp litlar hæðir. Þá var það bara að stefna á undir 6:05 og ekki leyfa Báru að fara framúr. Gerði tilraun að endaspretti síðasta spölin á grasin, fann þá að stutt væri í krampa í kálfunum. Móttaka í markinu var alveg frábær, þar sem maður var vafin teppi, og hugulsamir flubbar sendu líka teppi á mig sem veitti ekkert af. Var í algjöri sæluvímu og ætlaði ekki að trúa því að mér hafi tekist þetta og gengið svona vel án áfalla. Eftir hlaup var frábært að komast smá stund í gufuna því hvítir puttar voru farnir að birtast og því gott að hlýja sér. Held ég hafi verið eitt bros eftir hlaupið yfir að hafa klárað þetta afrek þó svo að fætur hafi stífnað verulega eftir að komið var í mark. Svo skemmdi það ekki fyrir að Vala vann kvennaflokkinn, er vissum að það sé verðlaununum að þakka sem ég var búin að heita á hana hafi gert gæfumuninn. Svo voru Laugaskokkarar að standa sig frábærlega er ótrúlega stolt af þeim

Er ánægð hvað fætur náðu að vera nokkuð til friðs, en það má alveg búast við því að eitthvað fari að kvarta þegar það er ekki allt í lagi. A+D kremið sem að Trausti Valdimars benti mér á var alveg að gera góða hluti fékk engar blöðrur sem er ótrúlegt og heimtilbúnu legghlífarnar voru alveg að standa sig. Þurfti aldrei að losa skónna, nema eftir Þröngána þegar þeir fylltust af sandi en þá var svo stutt í mark. Einnig finnst mér magnað að áætlun sem ég setti upp var fyrir 6:04 þrátt fyrir að hafa verið svona slöpp á söndunum að þér fannst því þetta var staðurinn sem að ég hélt að ég myndi vinna upp tíma.

Það sem stendur uppúr við þennan Laugaveg, skemmtilegur undirbúningur búin að fara fullt af nýjum leiðum með nýjum ævintýrum og frábærum æfingafélögum.Flott og fagmannleg framkvæmd á hlaupinu með frábæru og elskulegu starfsfólki á öllum vígstöðum, þetta hlaupa fær 10 í einkunn. Takk fyrir mig.

Sökum leti hef ég ekki nennt að skrifa þessi skemmtilegu tíðindi það eru heldur engar myndir sem fylgja núna. En það er um mánuður síðan ég lauk ársmarkmiði mínu úr fjallabókinni. En ég er ekki hætt, er bara búin að vera í smá fjallapásu sökum Laugavegsundirbúinings.

7. júní skrapp ég á Hagafjall (470) í Gnúpverjahreppi ásamt Agnesi og Sóley, ganga var nokkuð aflíðandi og þæginleg. Ef fólk ætlar sér að fara þangað og fara frá bæjarstæðinu er skemmtilegra að spyrja um leyfi hjá ábúendum. Svo er líka hægt að ganga upp frá Hrútaklettum (held það heiti það) eða þar sem það kemur smá aukaslaufa útfrá aðalveginum á leiðinni inní Þjórsárdal.
Seinna fjallið sem við tókum þennan dag var Miðfell í Hrunamannahreppi (251m) lítið krefjandi ganga en þó skemmtileg. Ofaná fjallinu leynist vatn þar sem hægt er að veiða.

Mánudaginn 8. júní fór ég á Grímannsfell með fullt af 10 ára sprækum gríslingum sem voru í tjaldútilegu í Katlagil, ég hélt að ég væri í formi en þau höfðu ekkert fyrir því að hlaupa upp og kennarinn átti í vandræðum með að halda aftur af þeim. Okkur til mikilla vonbrigða þá hittum við ekki hann Grímann, kannski hittum við hann bara seinna.

Framundan er Laugavegurinn ca 53-55 km á laugardaginn 18/7 sem að verður bara gaman og í framhaldi af því verður farið í ferðalag og ég get sko lofað því að það verður kíkt í smá fjallgöngur enda fjöllin farin að kalla á mig. Átti erfitt með að hemja mig sl helgi þegar við vorum í útilegu rétthjá Heklu og hún blasti við okkur í sól og blíðu og ekki ský á toppi.

Fór einn fallegan sunnudag bíltúr á Reykjarnesið og voru teknir í leiðinni 3 litlir toppar á leiðinni. Byrjað var á Sýrfell sem er nálægt virkjana svæðinu. Ótrúlega mikið útsýnið þar þrátt fyrir litla hækkun eða um 75 m. Eftir smá göngutúr var farið að virkjanasvæði og skoðað og komið við á Reykjarnesvitanum og teknar myndir.
Toppur nr 2 var Festarfjall sem er rétt austan við Grindarvík það sem er merkilegt við þetta fjall er að það er aðeins hálft en hinn hlutinn af því er berg sem snýr að sjónum. Á leið okkar frá Festarfjalli fórum við Krísuvíkurveginn með smá viðkoma að Krísuvíkurbergi sem að flott bjarg með miklu fuglalífi og að sjálfsögðu var komið við hjá vitanum en hann er nú ekki eins stór og Reykjanesvitinn.
Toppur nr 3 var Stapatindur þar sem við nenntum ekki að eyða tíma í að ganga allan hringinn var tekið á rás á móts við skilin hjá Kleifarvatni og Lambhagatjörn, leiðin nokkuð brött og laus í sér þar en spöruðum vonandi einhvern tíma frekar en að ganga allan hrygginn en fjallgarðurinn er kallaður Sveifluháls. Þegar ég var að ganga upp Stapatind var það ofarlega í huga mér að ég yrði nú að lesa Kleifarvatn eftir Arnald enda getur verið oft gaman að fara á staði sem að maður er búin að lesa um eða vera búin að skoða söguumhverfið.

Get alveg mælt með Reykjanesinu sem dagstúr til þess að túristast og njóta náttúrunnar það er margt fallegt sem leynist þarna.

Hátindur var það núna.

Tók skemmtilega æfingu með þeim Sigrúnu, Völu, Daníel og Bigga. Byrjað var að hlaupa upp Esjuna uppá Þverfellshornið. Síðan var haldið áfram í átt að Hátindi en á leiðinni mátti maður hafa sig allan við að hlaupa á milli steinanna því annars lenti maður bara í moldarsvaði. Síðan þegar komið var á Hátind/bungu sem er hæsti punkturinn í Esjunni var haldið áfram meðfram hryggnum sem liggur meðfram Eilífsdal og hann haldin áfram, farið framhjá Valshamri og endað við Meðalfellsvatn. Frábær hlaupa/skokktúr í frábærum félagsskap í blíðskapar veðri en það var svo hlýtt að við þurftum aldrei að fara í jakkana. Föstudagskvöld gerast ekki betri

Að lokum læt ég fylgja með mynd sem er frá henni Völu, en hún er tekin þegar við erum fyrir ofan Eilífsdal með flotta fjallasýn í bakgrunn.

Hvannadalshnúkur

Tók skyndiákvörðun og skellti mér á Hvannadalshnúk 1,5 klst fyrir brottför en ferðafélagar voru flestir nýliðar úr B1 fyrir utan Atla og Skrattann. Lagt var á stað um kl. 20 eftir góða keyrslu var tjaldað við bílastæðið þar sem gangan hefst og sofið tæpa 4 tíma. Veðrið var gengið niður og við okkur blasti heiðskýr himinn og nánast logn, drauma gönguveður.Sé alls ekki eftir þessari skyndiákvörðun enda náðum við að toppa í nánast heiðskíru veðri en það er ekki sjálfgefið þótt að veður á lálendinu sé gott þá er það ekki alltaf eins uppá jöklinum í mikilli hæð. Í þetta sinn var gengin Sandfellsleiðin en hún er algengust. Núna hef ég farið 2x á hnúkinn og sitthvora leiðina, þá á maður bara eftir Virkisjökulleiðina. Í fyrra gleymdist að taka toppamynd af mér þannig að nú var bætt úr því.

Er á áætlun núna búin með 5 tinda úr bókinni. Fór 1. maí og gekk á Strút hjá Kalmanstungu í Borgarfirði, ekkert svo langt frá Húsafelli. Ferðafélagar voru bræðurnir Eyþór og Maggi. Veður var ágætt en virtist þó sólin skína á flesta staði í kringum okkur en akúrat á okkur. Fín ganga reyndar smá drulla á leiðinni enda frost að fara úr jörðu, en þá er bara að stökkva á milli þúfnanna. Snjór var á toppnum og útsýni hið ágætasta þó svo að spennustöðin á toppnum hafi alveg mátt missa sín. Sá einmitt þaðan verkefni sem mig langar að klára fljótlega en það er að fara á Baulu og Ok.

Ef að það á að halda þessu lifandi er eins gott að það komi hér blogg. Þessi færsla verður tileinkuð fjöllum. Í upphafi árs setti ég mér það markmið að fara amk 12 tinda úr bókinni góðu. Og hvað á ég við með bókinni góðu? Það er bók sem heitir 151 tindur og er eftir Ara Trausta og Pétur Þorleifsson nauðsynleg handbók fyrir fólk sem hefur áhuga á útvist og annari útiveru. Ég ákvað að vera raunhæf í þessu markmiðasetningu hjá mér og taldi að einn tindur á mánuði væri vel viðráðanlegt en að sjálfsögðu vonast ég til þess að þeir verði fleiri Þeir tindar sem ég hef lokið við núna eru:

Jæja það er nú við hæfi að koma með smá ferðasögu frá sl. helgi. Þar sem snjólög fyrir gönguskíði þóttu ekki nógu góð hér sunnan lands fyrir gönguskíðaferð fengu nýliðaþjálfarnir í b1 og b2 þá snilldarhugmynd að fara í skíðaferð norður á Akureyri
Lagt var á stað frá Flugvallaveginum eftir að búið var að hlaða pallinn á fordinum með öllum græjum. Ekkert smá dót sem fylgir nærri 30 manna hóp sem er að fara í skíðaferð. Að venju var stoppað í Staðarskála og mátti engu muna að við næðum ekki fyrir lokun. Þar sem einn bílstjórinn var ekkert mjög hress var ákveðið að tjaldað skyldi á bakvið Staðarskála og halda á stað aftur eldsnemma um morguninn. En þar sem ég var í öðrum bíl ásamt öðrum nýliðaþjálfaranum og konu hans sem er kona eigi einsömul var ákveðið að við skyldum halda áfram enda áttu þau pantað herbergi á akureyri. Því var haldið áfram og okkur hent út í Hlíðarfjalli og fundum við okkur þetta fína tjaldstæði fyrir neðan gönguskíðaskálann. Var þar tekið við að tjalda og búa til kamarholu eftir allt puðið var skriðið í pokann um fjögur leytið. Það var ekki slæmt útsýndi sem við fengum en úr "eldhúsglugganum" en við horfðum yfir Akureyrina og síðan var nánast hægt að renna sér beint úr tjaldinu í lyfturnar.

Þar sem ég hef aldrei talist neinn skíðasnillingur og á ekki nein skíði en var svo heppin að fá lánuð gömul skíði frá bróður hennar Agnesar sem að eru mjög gömul allavega eru þau í 80s stíl og skórnir með smellum sem þarf ofurmannskraft við að smella. Þegar við vöknum á laugardagsmorgninum er sól og ekki ský á himni, semsagt frábær skíðaveður. Ákvað að vera ekkert að glannast of mikið í upphafi skíðadagsins og byrjaði í barnabrekkunni með öllu litlu börnunum sem voru í vestum sem á stóð Skíðaskóli. Eftir nokkrar ferðir þar fór ég loks í stólinn og gekk lítið að losna úr plógnum. En engu að síður varð kjarkurinn meiri með deginum. Ótrúlegt hvað ég hitti mikið af fólki sem ég þekkti eða kannaðist við, hitti einmitt Kristín Laufey vinkonu og var mjög gaman að skíða með henni smá þó svo að hún sé mörgumsinnum betri en ég á skíðum, einnig hitti ég Ævar laugaskokkara og fjölskyldu.Að loknum skíðadegi fórum við í sund í Þelamerkulaugina sem að var bara næs. Þegar við komum til baka höfðum við frétt það að við máttum nota aðstöðuna í gönguskíðaskálanum, engin smá lúxus það að geta farið á vatnssalerni og komist í heitt vatn Að vanda var veislumáltíð hjá okkur Agnesi en við steiktum okkur dýrindissteik á prímusinum.
Á sunnudeginum fengum við aftur frábært veður og þá var sko reynt að komast úr þessum blessaða plógi og reyna að skíða með fæturna saman, var oft svo stíf að þegar ég fattaði að það væri kannski betra að slaka aðeins á uppgvötaði ég það að meira segja úlnliðirnir voru stífir. En ég hlýt að verða orðin ágæt eftir næstu skíðaferð en stefnan er tekin norður aftur eftir viku Síðan hitti maður fleiri hlaupara, hana Völu skíða- og hlaupdrottingu með meiru sem að var búin að skíða alla helgina og ganga fleiri fleiri km á gönguskíðum, kannski verð ég orðin svona góð eftir nokkur ár! eða ég efast um það.

Stundum þegar ég hleyp Fossvoginn eða í Elliðárdalnum og ég mæti hjólreiðafólki veit ég oft ekkert í hvora áttina ég á að víkja þegar ég mæti hjólreiðamanni. Þeir sem þekkja til vita að það er sér afmarkaður hjólastígur fyrir hjólreiðafólk. Ég passa mig að vera ekki á honum þegar ég hleyp þannig að ég er á miðjum stígnum eða örlítið meira til vinstri ef ég er á vesturleið. En þá er ég alltaf að lenda í því að mæta hjólreiðafólki sem hjólar einsog bílaumferðin er þ.e.a.s hægri umferð. Einhverntímann heyrði ég að það ætti að leggja af þetta sér svæði fyrir hjólreiðafólk og hafa bara almennar umferðarreglur. En það er náttúrlega alveg óþolandi ef það eru ekki til samræmdar reglur um hvernig maður eigi að haga sér þegar maður er á hjóli og ef þær eru til afhverju vita svona fáir af þeim? Því oft í vetur þegar færðin er ekkert mjög góð er maður að lenda í því að mæta hjólreiðamanni á mikilli ferð og ég líka á ferð og þá er ekkert alltaf svo auðvelt að stökkva til hliðar eða taka snögga beygju í hálkunni.

Set inn nokkrar myndir frá síðustu Tindfjallaferð þar sem gerð var tilraun til þess að fara á Tindinn. En það tókst ekki sökum þess að stutt var í myrkur og ekki var nægur ís eða snjór til þess að gera tryggingar uppá tindinn. En fengum frábært veður, heiðskýrt og sól og því allir sáttir.

Það er alltaf gaman að koma sjálfum sér á óvart. Undanfarin ár hefur mig alltaf langað til að taka upp prjónana en einhvernvegin ekki fengið mig í það eða svona ekki gert meira en að byrja á einhverju einföldu stykki sem ég lýk ekki við. Hef alltaf verið ákveðin í því að ég kunni ekki að fara eftir uppskrift og hvað þá að auka út eða fella út lykkjur, enda lærði ég það ekki í grunnskóla. En núna þegar prjónaæði byrjaði í vinnunni drógst ég með í æðið og sá að það er ekkert svo flókið að fella úr og ákvað að ég gæti þetta alveg líka. Núna sit ég sem óð húsmóðir á kvöldin og prjóna og viti menn mín er bara farin að prjóna vettlinga eftir uppskrift. Ég sem að hélt að það væri bara fyrir reynslu miklar mömmur og ömmur.

Set hér nokkrar myndir frá árinu 2008. Eins og sjá má ber árið nokkurn keim af því að mitt áhugamál er mikið til utandyra.

Þegar maður er veikur reynir maður að finna sér eitthvað til dundurs. Er komin með hvað flensu/slen ca nr 7 á þessu ári eða álíka Núna eru það streptokokkar sem hrjá mig. Þetta er alveg hræðinlega vont og það er ekkert hægt að kyngja því hálsinn er svo bólginn. Er búin að pína ofan í mig sl sólarhring vökva og mér finnst ég hafa unnið stórafrek að borða heila brauðsneið núna rétt áðan.
Svona til þess að létta lund mína hef ég verið að finna út 10 bestu jólalögin, eflaust er ég að gleyma einhverjum lögum en það verður bara að hafa það.
Lögin eru ekki í röð eftir uppáhaldi

1. Last christmas með Wham alltaf jafn glaðlegt og notalegt lag sem hægt er að hlusta á aðventunni.
2. Coca cola lagið- I'd like to teach the world. Þetta lag er alltaf svo eftirminnilegt síðan maður var yngri þar sem allir syngja og halda á kertum.
   
3. Það á að gefa börnum brauð að bíta í á jólunum- segjum bara með Þrjú á palli.
4. Jólakötturinn þar sem Björk Guðmundsdóttir syngur. Þetta lag er gjarnan spilað rétt fyrir kl. 18 á aðfangadag, þá veit maður að það eru alveg að koma jól og tími á messu.
5. Snæfinnur snjókarl fannst þetta mjög flott lag sem barn enda textinn mjög myndrænn.
6. Hátíð fer að höndum ein- þetta lag er svo hátíðlegt og verður helst að vera flutt í kirkju af kór eða einsöng.
7. Nóttin var sú ágæt ein mjög fallegt lag.
8. Baggalútur get ekki gert á milli jólalaga þeirra en þeir eru bara snillingar í textum með lögunum Það koma vonandi jól, Ég kemst í jólafíling og sagan af Jesúsi o.fl.
9. Litli trommuleikarinn
10. Heims um ból